Solo Reizen -Normandië


Mijn solo reizen – Sardinië, Toscane en Normandië

Als ik vroeger aan vakantie dacht, dan was meestal een van de eerste gedachten ‘met wie ga ik?’. Ik heb geen relatie, dus dan komt het al snel neer op zussen of vriendinnen. Hartstikke leuk als dat kan, maar zij hebben vaak wel een relatie. Wat dan…? Ik wil mij niet laten tegenhouden omdat ik dan iets alleen zou moeten doen. Dus dan maar alleen op reis! Ik heb inmiddels al een aantal solo-vakanties gehad en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind! Nu ben ik best zelfstandig, maar aan de andere kant ook verlegen en maak niet makkelijk een praatje met iemand die ik niet ken. Dus mijn eerste solo-vakanties gingen niet zonder slag of stoot. Ik neem je mee op drie van mijn solo-vakanties naar Sardinië, Toscane en Normandië.

Normandië

Van Frankrijk wil ik elke streek een keer apart bezoeken. Volgens mij heeft elke streek zijn eigen charme. Ik ben eerder wel eens met familie in het departement Haute-Savoie geweest in de zomer, en in hetzelfde gebied ook eens op wintersportvakantie. Het is een prachtig berggebied aan het meer van Genève. Maar verder heb ik nog niet de kans gehad om het landschap van Frankrijk te ontdekken. Daarom ben ik maar gewoon willekeurig begonnen met een streek en hoop ik er steeds meer te kunnen ontdekken. Deze reis in augustus ging naar Normandië. Van te voren ben ik op booking.com goed wezen rondstruinen naar pittoreske verblijfplaatsen. Ik neem jullie mee langs de route die ik heb gevolgd en de hotels waar ik ben verbleven.

Ik nam de Thalys naar Parijs en daar stapte ik over op de trein naar Rouen. In Rouen nam ik een huurauto om deze week mee rond te rijden. Ik reed meteen door naar de kust, naar het plaatsje Étretat. Langs de kustlijn zijn een aantal plaatsen te bezoeken in Normandië zoals Fécamp en Le Havre, maar Étretat sprak mij aan omdat het een kleiner (rustiger) plaatsje is en ik een veelbelovend hotel had gevonden. Rijdend op de toegangsweg naar Étretat krijg ik zo’n ontzettend vakantiegevoel! Ik reed vanaf een heuvel naar het dorpje dat iets lager ligt aan het water en aan de beide zijden van het dorpje zijn steile krijtrotsen die wit afsteken tegen de blauwe lucht. Het hotel (Les Tilleuls Etretat) dat ik voor deze eerste overnachting had gekozen was (voor mijn doen) duur, maar het sloot zo goed aan bij mijn wensen dat ik het het proberen waard vond. Ik was iets eerder op locatie dan afgesproken dus ik kon nog niet inchecken, wel kon ik de auto kwijt op de privé parkeerplaats. Het was lekker weer dus ik ging alvast richting strand. Ik ben die middag meteen het eerste (letterlijke) hoogtepunt gaan bekijken: La Falaise d’Amont. Het is even klimmen, vanaf het strand via een trap in de rotsen, maar je hebt boven een prachtig uitzicht over het dorpje, de zee en de krijtrotsen.

Na een paar uurtjes kon ik inchecken in het hotel. Dit hotel heb ik gekozen om mij in de Franse stemming te krijgen; het interieur en exterieur is helemaal in Franse stijl en beide zagen er mooi uit op de foto’s. Ik liep naar het hotel en werd vriendelijk ontvangen door een van de vrouwen die er werkt. Ik spreek geen Frans (alleen wat basic woordjes als ‘merci, bonjour, au-revoir, croissant en jus d’orange’) en de medewerkster sprak niet veel Engels, maar we kwamen er uit samen. Ze leidde me door de tuin aan de achterkant van het hotel en naar de receptie. Na het inchecken kon ik mijn kamer en de rest van het hotel bekijken.

Ik kijk mijn ogen uit, elke kamer en elk hoekje is tot in de puntjes verzorgd. Het is perfect onderhouden, maar tot zo’n niveau dat het allemaal huiselijk blijft en het de Franse elegantie behoudt. Ik vermaak mij de rest van de middag in het hotel. ’s Avonds ga ik een hapje eten in het centrum van het dorpje, een paar straten van het hotel verwijderd. Een kleine ontdekking: in Frankrijk hebben ze veel lekkerdere vegaburgers dan in Nederland. Ik wandel die avond door het dorpje in een warm avond zonnetje en haal mijn hart op in de rustige mooie wijkjes.

De volgende dag krijg ik een ontbijt op de het balkon van mijn kamer, geserveerd in een picknickmand en voorzien van alles wat nodig is. Ik zit een uurtje te genieten van mijn ontbijt, het zonnetje en mijn boek. Ik besluit die ochtend de Jardins d’Étretat te gaan bekijken, de tuinen van Étretat. De tuinen zijn leuk om te bekijken, maar na een uurtje heb ik het wel gezien. Vanaf de tuinen heb je wel weer mooi uitzicht over het dorpje en het strand.

Ik besluit door te rijden naar mijn volgende hotel (Les Hauts d’Etretat), dit hotel is iets verder van Étretat af maar daardoor ook betaalbaarder. Van buiten is het een oude Franse boerderij, van binnen is het netjes gerestaureerd en zijn er ruime koele kamers gemaakt. Op het grasveld voor mijn kamer staan een paar zonnebedjes en daar maak ik graag gebruik van; ik neem de tijd om lekker te zonnen. Een paar uur in het zonnetje liggen vind ik heerlijk, maar dan is het ook weer tijd voor wat anders. Dus met goede moed ga ik op wandeltocht door het heuvellandschap, op aanwijzing van de eigenaar loop ik richting de kust. Als ik ergens wel van geniet is het groen heuvel landschap, ik kan mijn hart weer ophalen. Na ongeveer 10 kilometer lopen kom ik aan de rand van Étretat bij een restaurant met prachtig uitzicht op de zee (en het dorpje), waar ik neerplof. Ik eet een hapje in Étretat en loop weer terug naar het hotel.

De volgende dag vertrek ik naar een andere hoek van Normandië, ik ga naar Honfleur en een landgoed langs de Seine. Ik heb 2 overnachtingen geboekt op het landgoed Le Clos du Phare. Maar voordat ik naar het landgoed ga neem ik een omweg via Honfleur. Honfleur is een schilderachtig havenstadje bij de monding van de Seine in de zee. Het stadje is knus, maar ook druk. De tempratuur loopt deze dag op tot 30 graden dus ik zoek afkoeling in een kerkje en eet een ijsje in het haventje, voordat ik doorrijd naar de heuvels en bossen waar het iets koeler is. Voordat ik naar het landgoed ga stop ik bij een ‘weg’restaurantje. Ik vind het in een piepklein dorpje door een bordje langs de weg. Ik heb zin in een verkoelende drank dus ik stop om te kijken of het wat is. Het is me al een paar keer overkomen dat je je afvraagt waar je terechtkomt; een smal steegje, een verlaten weg, een poortje; maar ook deze keer stelt het niet teleur! Ik kom via een oprit en een poort achter een rij huizen uit waar een heerlijk rustig terras is met vrolijke parasols en een mooi uitzicht over de vallei en de Seine in de verte. Er is op straat bijna niemand te bekennen, maar het terrasje is gezellig druk. Na een koude ijsthee rijd ik verder naar het landgoed. Daar aangekomen krijg ik de sleutel van mijn kamer en zoek ik het zwembad op! Ik verblijf twee nachten op dit landgoed en het zwembad is echt perfect met de hittegolf die gaande is.

Ik vermaak mij twee dagen aan het zwembad en in het zonnetje. ’s Avonds ga ik een keer eten bij het ‘weg’restaurantje wat ik eerder heb bezocht en eet ik een keer pizza bij een rondreizende pizzafoodtruck (op een avond dat hij in een dorpje iets verderop staat). Ik geniet van de heuvels, de velden, de kleine dorpjes en de bossen. Ik ben, voordat ik op reis ging, begonnen aan de serie ‘de zeven zussen’ en die boeken lig ik te lezen in het zonnetje. Voordat ik terug ga naar Rouen om de auto in te leveren en op de trein te stappen, maak ik nog een tussenstop bij de Abbaye de Jumièges een imposante ruïne van een abdijkerk. Je kunt zelf over het terrein en door de ruïne lopen en het is een prachtige plek voor foto’s.

Deze week in Normandië was een heerlijke (en warme) vakantie! Dichtbij huis en met de trein goed bereikbaar, is het zeker een aanrader voor een korte (solo)vakantie. À bientôt France!

Solo Reizen – Toscane


Mijn solo reizen – Sardinië, Toscane en Normandië

Als ik vroeger aan vakantie dacht, dan was meestal een van de eerste gedachten ‘met wie ga ik?’. Ik heb geen relatie, dus dan komt het al snel neer op zussen of vriendinnen. Hartstikke leuk als dat kan, maar zij hebben vaak wel een relatie. Wat dan…? Ik wil mij niet laten tegenhouden omdat ik dan iets alleen zou moeten doen. Dus dan maar alleen op reis! Ik heb inmiddels al een aantal solo-vakanties gehad en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind! Nu ben ik best zelfstandig, maar aan de andere kant ook verlegen en maak niet makkelijk een praatje met iemand die ik niet ken. Dus mijn eerste solo-vakanties gingen niet zonder slag of stoot. Ik neem je mee op drie van mijn solo-vakanties naar Sardinië, Toscane en Normandië.

Toscane

Ik ga het liefst een paar keer per jaar weg, of dat nu binnenland of buitenland is maakt me niet zoveel uit. Gewoon, even lekker ertussenuit. Als ik alleen op pad ga, blijf ik niet langer dan een week weg. Op de een of andere manier geeft het me een veilig gevoel geven als ik weet dat ik de volgende week gewoon weer thuis ben. Een van mijn korte reizen was een rondrit door Toscane in oktober. 3 dagen om 3 steden te bezoeken met 2 overnachtingen in kleine dorpjes tussen de grote steden in. Ik heb de hotels en de auto geboekt via booking.com.

Pisa

Ik vlieg naar het vliegveld van Pisa. Vanaf de terminal is het 100 meter lopen naar de autoverhuur. Terwijl ik naar de autoverhuur loop, voel ik dat het weer heerlijk is voor de tijd van het jaar (rond de 20 graden). De auto is snel geregeld; even rijbewijs, paspoort en creditcard checken en ik krijg de autosleutel mee. Ik heb het zo afgesproken dat ik de auto in Pisa op kan halen en inlever in Florence (kost een beetje extra, maar dat vond ik het wel waard). Ik rijd naar de binnenstad van Pisa om de eerste stad te gaan bekijken. Pisa heeft geen grote binnenstad, maar je kunt je er wel meteen onderdompelen in de typische Italiaanse architectuur! Na een paar uur in Pisa ga ik op weg naar mijn eerste hotel. Het hotel (Hotel Villa San Giorgio) ligt op de route naar Siena. Ik heb bewust gekozen voor hotels die niet in de steden liggen, zodat ik ook het het minder drukke deel van Toscane kan ontdekken.

Siena

Het hotel waar ik overnacht ligt in het prachtige rustige heuvellandschap. Wakker worden om de dag te starten met een wandeling (in zo’n omgeving!) maakt voor mij de reis al geslaagd! Na het ontbijt krijg ik de tip van de receptioniste om naast Siena ook San Gimignano te bekijken. Ik weet dat tips van de locals het opvolgen zeker waard zijn, dus voordat ik naar Siena koers neem ik eerst een omweg naar San Gimignano. San Gimignano is een middeleeuws ommuurd stadje dat boven op een heuvel ligt. De weg ernaar toe is ook echt fijn, geen grote snelwegen maar vooral rustige binnenwegen. Alle tijd om van de omgeving te genieten! San Gimignano is een mooie tussenstop, het stadje zelf loop je in een uur wel door. Maar het behoud van de middeleeuwse gebouwen vind ik heel leuk om te zien. Het stadje heeft veel leuke winkeltjes (vooral gericht op toeristen, maar nog steeds leuk!). Ik koop in een van die winkeltjes een schilderij als souvenir. Er is ook een markt gaande en er zijn genoeg restaurantjes om even neer te ploffen.

Van San Gimignano rijd ik naar Siena. Aangekomen in Siena parkeer ik de auto aan de rand van de stad. Ik bezoek eerst vesting Fortezza Medicea, vanaf de muren van deze vesting heb je (naar het luidt) het mooiste uitzicht over de stad. Dat stelt niet teleur! Er is iets heel moois aan een Italiaans stadje ingebed in de heuvels. Het weer zit tijdens mijn bezoek aan Siena niet mee. De temperatuur is nog best lekker, maar het regent! Het ene moment is het bijna niks en het andere moment komt het met bakken uit de lucht; en dat blijft elkaar afwisselen. Gewapend met een paraplu maak ik toch een ronde door de stad. Het water stroomt op sommige momenten echt in kleine watervallen van de trappen af, mijn voeten houd ik niet droog, maar ik heb de pleinen en straten van Siena bekeken! Ik reis verder naar mijn volgende hotel. Ik heb een overnachting geboekt bij Hotel Colle Etrusco Salivolpi.

Florence

De volgende ochtend is het weer prachtig weer. Ik benut de ochtend om een rondje te lopen in de directe omgeving van het hotel en in het dorpje vlakbij. Vervolgens rijd ik met een bewuste omweg richting Florence. Het hotel ligt in de Chiantistreek (de wijnstreek) en tijdens de rit richting Florence kijk ik mijn ogen uit. Wat een ontzettend mooi landschap. Golvende heuvels met afwisselend wijngaarden en bossen. En de bossen kleuren door de herfst in allerlei kleuren groen, oranje en rood. Ik stop op meerdere plekken om het uitzicht in mij op te nemen en foto’s te maken. Deze rit zal ik niet meer vergeten, wat een prachtig stukje wereld!

Aangekomen in Florence parkeer ik in een buitenwijk; het lukt me zelfs om een gratis parkeerplaats te vinden. Het is warm en ik loop in een jurkje en blote benen door de prachtige stad. Ik steek de rivier de Arno over om naar de binnenstad te gaan. Ik bezoek de pleinen en kathedralen zoals Piazza del Duomo, Basilica di Santa Croce, Palazzo Vecchio en de beroemde brug Ponte Vecchio. Ik lunch in een lunchroom aan Piazza del Duomo. In de straatjes tussendoor kom je kleine kenmerkende winkeltjes tegen, maar kun je ook ineens iets typische Nederlands tegenkomen, zoals een cannabis Amsterdam store. Na een aantal kilometer door de stad te hebben gewandeld en overdreven veel foto’s te hebben genomen is het tijd om naar het vliegveld te gaan. Bij de auto aangekomen blijkt mijn vlucht een aantal uur vertraging te hebben. Omdat ik het wachten op een vliegveld tijdverspilling vind, besluit ik nog even te blijven hangen in een rustig parkje. Ik zit daar rustig nog een paar uurtjes naar mensen te kijken en te lezen in het zonnetje voordat ik weer naar huis vlieg. Toscane heeft een plekje in mijn hart veroverd en ik zal daar zeker nog vaker terugkomen!

Solo Reizen -Sardinië

Mijn solo reizen – Sardinië, Toscane en Normandië

Als ik vroeger aan vakantie dacht, dan was meestal een van de eerste gedachten ‘met wie ga ik?’. Ik heb geen relatie, dus dan komt het al snel neer op zussen of vriendinnen. Hartstikke leuk als dat kan, maar zij hebben vaak wel een relatie. Wat dan…? Ik wil mij niet laten tegenhouden omdat ik dan iets alleen zou moeten doen. Dus dan maar alleen op reis! Ik heb inmiddels al een aantal solo-vakanties gehad en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind! Nu ben ik best zelfstandig, maar aan de andere kant ook verlegen en maak niet makkelijk een praatje met iemand die ik niet ken. Dus mijn eerste solo-vakanties gingen niet zonder slag of stoot. Ik neem je mee op drie van mijn solo-vakanties naar Sardinië, Toscane en Normandië.

Sardinië

De eerste reis die ik alleen maakte was een vakantie van een week naar Sardinië. Een Italiaans eiland in de Middellandse Zee. Ik ben iemand die zich goed voorbereidt op een vakantie. Voor deze vakantie wilde ik vooral een zon vakantie, maar ik wil niet zeven dagen lang op een strandbedje liggen. Dus een sportieve activiteit (niet té avontuurlijk) en wat cultuur snuiven moet wel mogelijk zijn. Ik kijk van te voren naar wat voor soort accommodatie ik kan kiezen: is er een strand in de buurt, is er genoeg te doen in de omgeving, hoe kom ik overal (auto of OV). En als dat OV is, hoe toegankelijk is dat dan. Je snapt het wel: ik ga goed voorbereid op pad. En alles afwegend kwam Sardinië goed uit de bus.

Aangekomen op Sardinië kon ik zó in de gehuurde auto stappen en op weg gaan naar mijn accommodatie; een blokhut op een camping aan zee. De auto had ik van te voren gehuurd via booking.com en dat liep vlekkeloos (zelfs nog een upgrade van de auto gekregen). Ik rijd door het prachtige landschap van Sardinië met stralend weer, wat een vakantiegevoel! Ik zie groene bergen om mij heen en tussen de bergen door een glimp van de helder blauwe zee. Aan gekomen bij mijn ‘thuis’ voor deze week moet ik toch even slikken. De blokhut is toch iets primitiever dan ik dacht en ruikt niet fris. Maar de mensen op de camping zijn vriendelijk en ik voel me veilig om hier alleen te verblijven, dat vind ik genoeg reden om er het beste van te maken! Dus ik gooi alle ramen en deuren van de blokhut open en pak met goede moed mijn koffer uit. Ik ben dan toch iemand die zo’n tijdelijk ‘thuis’ gezellig gaat maken, dus ik verander de indeling van de blokhut. Ik plaats een tafel en een stoel buiten in het zonnetje met uitzicht op een op plek met een paar fruitbomen: ‘zo, dat is mijn ontbijt/lunch plek’.

Ik geniet ontzettend van het lekkere weer, het strand en het eten bij het tentje op de camping. Na een paar dagen heb ik genoeg van het liggen (zoals voorspeld), dus ga ik op zoek naar activiteiten. Ik vind online een wandeling door een natuurgebied naar het strandje van Cala Goloritzé. De wandeling duurt ongeveer 4 uur (2 uur heen en 2 uur terug) en op het strandje kun je een verfrissende duik nemen. Via GoogleMaps zoek ik een routebeschrijving en stap in de auto. Wat GoogleMaps echter niet vertelt, is dat het laatste deel van de rit best hoog in de bergen is (haarspeldbochten)! Ik kan best netjes rijden, maar ik heb nooit ergens anders gereden dan in ons platte landje. Met hartkloppingen en toch rustig blijven rijden ben ik op locatie aangekomen. Ik word begroet door een ezel die vrijmoedig zijn kop in de auto steekt. Voor €6,- koop ik een kaartje voor de toegang tot het wandelpad. Echt een activiteit voor mij; lekker doorstappen, maar wel op mijn eigen tempo en genoeg mogelijkheden om foto’s te maken onderweg. De wandeling is veel stijgen en dalen, door bos, over rotsen, langs grotten en over stroompjes water. Onderweg kom ik af en toe mensen tegen, in groepjes of alleen, die op de heen- of op de terugweg zijn. Aangekomen bij het strandje is het water zo helderblauw! Er zijn beheerders van het natuurgebied aanwezig die erop letten dat iedereen netjes met de natuur omgaat en zorgen dat iedereen weer op tijd terug gaat lopen voordat het donker wordt.

Het strandje ligt in een inham van steile rotswanden en is alleen toegankelijk via het wandelpad of via het water. Er liggen kleine bootjes en luxe jachten in het water op afstand van het strandje (ze mogen niet dichterbij komen). Na een duik in het azuurblauwe water en een poosje zonnen, ga ik weer op pad terug naar de auto. Ik ben niet ver meer van de auto als ik mijn enkel verzwik, op het moment dat ik mij omdraai om nog even naar het mooie uitzicht te kijken. Ohhh, wat kan ik daarvan balen! Ik ben vaker door mijn enkels gegaan, dus het is geen onbekend gevoel. Het is warm, ik ben moe van de lange wandeling en die enkel wordt meteen dik… Dan moet je net mij hebben, ik spreek niet graag vreemde mensen aan. Maar ik moet wat, want ik kan dat laatste stuk echt niet alleen hinkelen. Gelukkig zie ik een jonge vrouw aan komen lopen (die mij doet denken aan een van mijn zussen), echt een backpacker. Ze ziet dat iets niet goed is gegaan en biedt hulp aan. Samen vinden we onze weg naar de parkeerplaats, onderweg bieden nog meer wandelaars aan of ze kunnen helpen, maar we redden ons prima. Zo zie je maar; de meeste mensen zijn gewoon vriendelijk en behulpzaam! Ik bedank mijn helper en neem op een terrasje de tijd om mijn enkel te laten rusten. Terug rijden ging goed en ‘thuis’ gaat de enkel meteen weer omhoog.

Na een rustdag op een strandbedje is het weer tijd voor een activiteit. Ik ga op pad naar het plaatsje Arbatax waar ik een rondvaart geboekt heb langs Golf di Orosei. Een middag op het water is volgens mij altijd een succes. Ik heb een snorkelsetje gekocht en een zonnehoed, goed voorbereid als ik ben :). De rondvaart gaat lang rotswanden en watergrotten. Bij 2 strandjes stopt de rondvaart om te kunnen snorkelen, zwemmen of zonnen op het strandje. Al met al echt een perfecte middag; stralend weer, helder blauw water en robuuste natuur.

Ik heb mezelf een cadeautje gegeven om de ‘tegenvaller’ van de blokhut goed te maken: een overnachting in een luxe accommodatie in het plaatsje Orosei. Een grote mooie kamer met een kingsizebed en een ruime badkamer én alles ruikt heerlijk fris. Op aanbeveling van de receptie reserveer ik een tafel bij een restaurant op het dakterras van een oud pand. Wat een uitzicht! Ik besef hoe bevoorrecht ik ben dat ik kan reizen, dat ik hier zo zit te genieten; al pasta etend met uitzicht op een idyllisch stadje. Misschien besef je dit wel extra als je alleen op reis bent. Je kunt echt volop genieten van alles wat er om je heen te zien is.

De volgende dag loop ik een paar uur door het stadje Orosei, loop een aantal kerkjes in en maak foto’s naar hartenlust. Ik rijd terug naar mijn camping ‘thuis’ en de volgende ochtend is het tijd voor de terugreis.

Deze reis was mijn eerste soloreis, and I’m hooked! Ik heb intens genoten van Sardinië, meer dan ik eerder van andere vakanties heb genoten. Ik heb alles kunnen doen wat ik wilde, ik heb grenzen verlegd en mijn hoofd helemaal leeg kunnen maken.