Doos voor doos!

Roze bloesembomen en een blauwe lucht, dat is wat ik zie als ik nu uit mijn raam kijk, alsof ze me welkom willen heten in mijn nieuwe huis. Wat een geluksvogel voel ik mij! Ik heb een huis gekocht met uitzicht op groen (op dit moment roze, mij hoor je niet klagen!), grote ramen, ruime kamers om te vullen met alles wat ik mooi vind en het is allemaal van mij. Een jaar geleden had ik dit niet durven dromen, toen zat ik nog midden in de onmogelijke zoektocht naar een koopwoning.

Het is raar om mijn leven in te pakken in dozen en mijn huisje van de afgelopen drie jaar te verlaten. Dat was mijn eerste eigen huisje. Het was een kleine (zolder) woonstudio, met een woonkamer van 3m bij 3,5m maar wat heb ik daar van genoten! Ik stond verbaasd over hoeveel spullen er in dat huisje pasten en nog verbaasder toen het binnen 2,5 uur allemaal verhuisd was naar mijn nieuwe huis. Het uitpakken daarentegen duurt wel al 2 weken :)! Ik heb inmiddels al veel uitgepakt, maar toch staan er nog wat verdwaalde dozen verspreid over het huis. Ik neem er de tijd voor, stukje bij beetje krijgt alles een passend plekje.

De eerste ochtend dat ik wakker werd in mijn nieuwe huis voelde het alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat ik nu hier woon. Ik zie de mogelijkheden van wat dit huis voor mij kan zijn, mijn veilige thuis dat helemaal bij mij past. Een plek waar ik ruimte heb om te groeien, om creatief bezig te zijn, gezellige avonden te organiseren en lekker eten op tafel te zetten. Ik heb nu elke dag nog iets om te klussen of in te richten, en dat doe ik op een manier die bij mij past: lekker rustig aan. Kijken wat ik mooi vind staan of wat juist niet. Ondanks dat die klusjes nog niet klaar zijn geniet ik al enorm van mijn nieuwe stekkie. Benieuwd naar hoe mijn huis er nu uitziet en wat ik allemaal heb aangepast? Als de meeste klussen gedaan zijn zal ik before en after foto’s plaatsen met de informatie hoe ik het gedaan heb!

Ps. De jurk die ik draag op de foto’s is van Vero Moda en is hier te vinden!

Voorjaar-skincare

Het voorjaar staat op de stoep! Ik ben niet altijd blij met het Nederlandse weer, maar het feit dat we de vier seizoenen allemaal goed meemaken vind ik echt een pluspunt. Dat gezegd hebbende hoeft de winter voor mij maar een maand te duren en mogen de warme maanden vanaf half januari weer starten!

We hebben al een paar dagen mogen genieten van wat warmte én genieten doe ik dan op en top! Bij mij komt ook meteen de voorjaarsschoonmaakdrift op gang en ik verander een aantal dingen. Een van de dingen die ik verander is mijn skincare. We zitten in de laatste staart van de winter en het is tijd om me voor te bereiden op de warmere maanden.

Mijn 5 favoriete skincare producten voor het vroege voorjaar

  • Weleda – Skinfood
    Deze voedende crème maakt je huid weer zacht en soepel in een handomdraai. Het is een rijke crème die je voor van alles en nog wat kunt gebruiken. Ik gebruik het om mijn handen en ellenbogen een soepele huid te geven, maar ook voor mijn gezicht! Het zorgt ervoor dat geïrriteerde stukjes huid weer voldoende vocht en bescherming krijgen. Onder je make-up geeft het ook een gezonde glans aan je huid. Een tube gaat lang mee! Weleda Skinfood is te koop bij de Etos voor €10,49
  • Clinique – even better glow foundation
    Ik ben niet goed in het maken van een compleet opgemaakte look, maar de ‘no make-up look’ of de ‘barely there look’ gaan me wel redelijk goed af. De Clinique even better glow foundation helpt hierbij hartstikke goed! Het is een light tot medium coverage foundation die goed op te bouwen is als je toch iets meer dekking wilt. Het geeft een stralende huid zonder dat het lijkt alsof je glitter op je gezicht hebt; je krijgt er dus een heerlijke frisse look mee. Deze foundation geeft mijn huid ook geen uitgedroogd gevoel die sommige andere foundations wel kunnen geven. Mijn huid blijft de hele dag soepel aanvoelen. De prijs voor deze foundation ligt iets hoger dan voor bijvoorbeeld de foundation van ‘L Oreal of Maybelinne, maar de kwaliteit is ook beter. Ik gebruik maar een paar druppels per keer, waardoor ik de hele lente en zomer met een verpakking doe. Oh ja, in de foundation zit standaard spf 15 verwerkt, dus het beschermt je ook tegen het voorjaarszonnetje. Ik gebruik de tint CN28 Ivory. De even better glow foundation van Clinique is te koop bij de Iciparis en Douglas voor €39,00
  • Biodermal – Sun kissed
    Ik heb een hele lichte huid, wel zo licht dat je de blauwe lijntjes van mijn aderen er doorheen ziet. Als het zonnetje goed gaat schijnen ben ik daarom ook een van de eersten die zonnebrand smeert. Je raadt het misschien al; een kleurtje op mijn huid krijgen duurt bij mij erg lang. Pas tegen het eind van de zomer is mijn huid een beetje bruin getint. Ik vind het wel heel fijn als mijn huid een beetje een kleurtje krijgt, ik lijk er namelijk meteen een stukje gezonder door. Om in het voorjaar toch een kleurtje te krijgen gebruik ik de Biodermal Sun kissed lotion. Dit is een zelfbruin lotion voor je gezicht en lichaam (ik gebruik het vooral voor mijn gezicht). Het lekkere aan deze lotion is dat het niet een overdreven bruine kleur geeft, maar juist een subtiel tintje. Ik breng het een paar keer in de week in de ochtend aan op mijn gezicht, hals en decolleté. Ik doe een beetje lotion in mijn handen, smeer het uit en was daarna mijn handen. Je hoeft bij deze lotion echt niet bang te zijn dat je vlekken krijgt als je het op een normale manier uitsmeert! Biodermal Sun Kissed is te koop bij o.a. de Etos en Kruidvat voor €20,99
  • Rituals – Vitality & Energy Mask
    Een maskertje op zijn tijd is heerlijk toch? Nu het weer wat vroeger licht wordt ’s ochtends kan ik ook weer wat eerder energiek opstaan. In de winter is het voor mij echt pittig om op te staan ’s ochtends, mijn ritme zit me in de winter niet mee. Het zonnetje komt nu weer eerder op en dat maakt het voor mij makkelijker om die wekker wat vroeger te zetten. Het komt af en toe nog wel voor dat mijn gezicht nog niet helemaal wakker is. Het vitality en energy mask van Rituals geeft mij op die momenten even een lekkere wake-up call. Het masker heeft een verfrissende werking op je huid waardoor ik mij meteen een stuk wakkerder voel! Een goede start van mijn dag! Het masker is te koop bij Rituals voor €19,99
  • Dove – Summer revived
    Als het weer zó lekker wordt dat de benen weer bloot kunnen dan is voor mij de Dove Summer revived mijn beste maatje. Het is een zelfbruinende verzorgende lotion, die een zomerse gloed geeft aan je benen. Ik ben niet zo’n fan van zelfbruinende crèmes waarbij je het er ook weer af moet spoelen, omdat het je huid eerder uitdroogt dan verzorgt. De zelfbruinende crème van Dove kun je gewoon laten zitten en het hydrateert je benen ook meteen. Na het intrekken van de lotion kun je meteen je jurkje of rokje aandoen. Wel even een tip: wacht tot je benen helemaal droog zijn voordat je witte kleding aandoet. Als de lotion nog niet helemaal is ingetrokken kan het een beetje afgeven op witte kledingstukken. Dove Summer revived is te koop bij de meeste drogisterijen voor €7,69

Hebben jullie nog goede tips voor skincare in het voorjaar? Deel het graag hieronder! Samen weten we meer dan alleen!

Loslaten

In de 28 jaren van mijn leven heb ik natuurlijk van alles meegemaakt. Zoals bij iedereen is mijn leven een mix van fijne, leuke, verdrietige, vervelende, leerzame en mooie dingen. Je leert veel in die jaren; niet op z’n minst over jezelf. Een ding wat mij de laatste tijd blijft bezig houden, is: loslaten. Maar wat is loslaten precies?

Is loslaten: zand erover en we bespreken het niet meer? Misschien werkt dat als het om iets kleins gaat. Maar wat nou als het dieper zit dan dat? Is loslaten: je er vanaf keren en niet meer omkijken? Het in je verleden laten en je op de toekomst richten. Wat als het dan toch nog aan je trekt? Blijf je dan hardnekkig vooruit duwen in de hoop dat het vanzelf overgaat? Is loslaten: accepteren dat dit nou eenmaal is zoals het is? Je hebt er maar mee te leven want zo is het leven?

Ik heb die opties allemaal geprobeerd en bij mij zitten ze allemaal niet lekker. Ik vraag me af of je op die manier iets echt los kunt laten. Maar als het dat allemaal niet is, wat werkt dan wel voor mij?

Voor mij is de beste manier om iets los te laten: erkennen dat het er zit, onderzoeken wat het precies is en er mee aan de slag gaan. Niet wegstoppen, maar even goed een licht op laten schijnen. Dit doe ik natuurlijk het liefst een moment dat ik er echt aandacht aan kan besteden. Meestal lukt het mij niet om die aandacht er aan te geven op een moment dat het te mij heet onder de voeten wordt, dus ben ik het voor óf bewaar ik het voor daarna. Soms lukt dit niet alleen met je eigen blik en heb je hulp nodig van een ‘buitenstaander’; vrienden, familie of een professional. There’s no shame in that!

Nu zou je je afkunnen vragen: wat wil Femke allemaal loslaten dan? Ik vertel het je graag en misschien zitten er wel dingen tussen die jij ook los zou willen laten. Ik ben bezig met het loslaten van:

  • Verwachtingen naar mijzelf
    Ik ben zeker geen perfectionist, maar aan de andere kant stel ik wel hoge eisen aan mijzelf. Op werkgebied wil ik koste wat het kost voorkomen dat ik mijn werkgever teleurstel. Ik voel me erg verantwoordelijk voor een taak die ik toegewezen krijg en vind dat ik het perfect moet uitvoeren, en het liefst daar nog een schepje bovenop. Ik wil dat er niets op aan te merken valt. Ook als het gaat om mijn eigen persoonlijke ambities stel ik hoge doelen. Het liefst wil ik de wereld veranderen in een hele mooie en veilige plek. Daar hoort bij dat ik van mijzelf vind dat ik daar een grote rol in zou moeten hebben. Maar als ik goed bij mijzelf te rade ga, kom ik erachter dat ik helemaal niet iemand ben die 24/7 wil werken en ‘aanstaan’. En dat ik, zoals ik al zei, helemaal geen perfectionist ben. Dus waarom heb ik die hoge verwachtingen naar mijzelf? Het pas helemaal niet bij wie ik ben. Die hoge verwachtingen maken mij gestrest en onzeker, want ik bereik die doelen nooit helemaal. Daarom wil ik de hoge eisen en verwachtingen naar mijzelf loslaten en mij focussen op wat wel bij mij past. De verwachtingen die wel bij mij passen maken me niet onzeker of gestrest, maar juist gemotiveerd en energiek.
  • Wat een ander van mij vindt
    Het is eigenlijk bizar hoeveel mensen zich bezig houden met wat anderen ergens van vinden. Wat een verloren tijd! Ik heb hier ook veel te veel tijd aan besteed. Ik was altijd heel erg verlegen en onzeker, behoorlijk extreem. Ik dacht serieus dat vriendinnen mij niet leuk vonden en ik snapte niet waarom ze met mij wilden spelen. Gelukkig ben ik daar ‘uitgegroeid’; hoe ouder ik werd des te meer ik mijn eigenheid ging waarderen. Maar nog steeds kan ik me bezighouden met wat een ander van mij vindt. Terwijl ‘who cares’. Waarschijnlijk denkt die ander helemaal niet over mij na op het moment dat ik mij beoordeeld voel. En al denken ze wel wat: ik ben echt goed zoals ik ben. Ik voel mij zoveel vrijer op de momenten dat ik al die gedachten loslaat. Dan ben ik pas mijzelf. Dat is wat de wereld nodig heeft: mensen die helemaal zichzelf zijn.

  • Aangeleerd gedrag
    Met aangeleerd gedrag bedoel ik niet schrijven of fietsen, maar het aangeleerde ‘sociaal gewenst gedrag’. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin waar christelijke leefregels hoog in het vaandel staan. Daar heb ik de eerste 25 jaar van mijn leven doorgebracht en daar heb ik veel gedrag aangeleerd. Ook buiten je opvoeding leer je gedrag aan: op school, door omgang met vrienden, van de televisie en sociale media. Al die verschillende onderdelen in je leven leren je sociaal gewenst gedrag aan en onbewust pas je je daaraan aan. Inmiddels ben ik zelf niet meer op die manier gelovig en ben ik het met veel dingen die ik om mij heen zie niet eens. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan; hoe de wereld naar vrouwen kijkt, hoe wij als mensen omgaan met onze planeet, de waarde die gehecht wordt aan opleiding i.p.v. talent. Als ik hier verandering in wil brengen dan begint dat bij mijzelf, door dat sociaal gewenst gedrag los te laten.
  • Vervelende associaties
    Als je iets vervelends hebt meegemaakt kan de gedachte hieraan lang blijven hangen en pijn blijven doen. Als er dan iets soortgelijks gebeurt, hang je hier vaak extra veel gewicht aan, omdat je het associeert met die eerdere gebeurtenis. Zo kan het vervelende gevoel zich op gaan stapelen. Het liefst praat je niet meer over die vervelende gebeurtenis en vergeet je het zo snel mogelijk, maar dat zorgt ervoor dat het nooit verdwijnt. Voor mij werkt het om na te gaan waarom die eerste gebeurtenis zo vervelend was. Heb ik toen wel de tijd gehad en genomen om het vervelende gevoel te uiten, bijvoorbeeld door een goed potje te huilen. Of heb ik het weggestopt en zit het me daarom nog dwars. Als dit het geval is neem ik de tijd om dat vervelende gevoel de ruimte te geven, en ja meestal gaat dat gepaard met dat potje goed huilen. Soms heb ik het vervelende gevoel al een plaats kunnen geven, maar zit me iets anders dwars. Bijvoorbeeld dat ik geen actie heb genomen op het moment zelf. Helaas kunnen we niet terug in de tijd reizen, maar misschien is er wel een mogelijkheid om er alsnog iets mee te doen. Bijvoorbeeld door een gesprek aan te gaan met de personen die bij de vervelende situatie betrokken waren om alsnog je gevoel te uiten. Niet om iemand jaren later nog ergens de schuld van te geven, maar om je te helpen de vervelende associatie weg te halen. Daardoor zorg je dat het stapelen van emoties stopt.

  • Hoe de wereld in elkaar zit
    Ik kan mij echt irriteren aan mensen die zeggen ‘zo is het nou eenmaal’. Het eerste wat ik dan denk is: ‘kijk even verder dan je neus lang is. De wereld is niet zomaar zo!’. De wereld is zoals die is, omdat wij die zo maken én in stand houden. Dat betekent ook dat wij die kunnen veranderen. Dus je er zomaar bij neerleggen omdat de wereld nou eenmaal zo is, is eigenlijk gewoon lui. Het is wel duidelijk dat ik van die gedachtegang af wil, want ook bij mij komt die er soms tussendoor sijpelen. Die gedachtegang wil ik helemaal loslaten. Het liefst zou ik iedereen daarvan afhelpen. Aan de andere kant weet ik dat ik niet in mijn eentje de wereld kan veranderen en dat ik geen energie voor tien heb. Wat ik wel kan doen is mijn eigen gedachtegang hierin veranderen en mijzelf niet beperken. In de hoop dat ik daarmee anderen inspireer hetzelfde te doen!

Zoals ik het je nu vertel klinkt het wellicht als iets heel vanzelfsprekends voor mij om mee bezig te zijn, maar geloof me ook bij mij gaat dit met ups en downs. Soms gaat bij mij even alles op de rem, omdat iets me in de weg zit wat ik nog niet heb losgelaten. Na een periode van het uiten van mijn frustratie, alles laten bezinken en het patroon herkennen wat ik los wil laten, krabbel ik rustig weer op en ga ik weer een stukje wijzer verder.

Interieur-inspiratie

Eind vorig jaar heb ik een appartement gekocht en begin april krijg ik de sleutel van mijn nieuwe stulpje. Wat doe ik in de maanden die daar tussen liggen? Vooral heel veel inspiratie opdoen voor de inrichting van de verschillende ruimtes. En dat is nog best een zoektocht, want wil je niet eindigen zoals de meeste huizen in Nederland, dan moet je internet echt doorspitten voor andersoortige inspiratie. Google en sociale media werken daarin niet mee, want die weten dat je in Nederland woont en passen daar je zoekresultaten op aan. Ik ben daarom gericht op zoek gegaan naar inspiratie die niet uit Nederland komt.

Ik kan de interieurstijl die ik voor ogen heb niet omschrijven met een woord, maar misschien wel met een mix van woorden: gezellig, rustig, kleurrijk (gedempte kleuren, geen felle kleuren), klassiek en een klein beetje landelijk. Nou, vind daar maar eens de juiste mix in 😉 Ik ga het in ieder geval proberen in mijn nieuwe appartement en natuurlijk neem ik jullie mee op die zoektocht. Voor nu laat ik je zien waar ik mijn inspiratie vandaan haal voor mijn moodboards en mijn verlanglijstjes. En als kers op de taart deel ik een paar online programma’s met je waarmee je moodboards kunt maken en plattegronden tot leven kunt roepen.

Inspiratie

Inspiratie is overal te vinden, maar je moet wel de juiste zoektermen en kanalen gebruiken. Ik loop de verschillende kanalen met je langs en vertel je wat ik daarop gevonden heb.

  • Pinterest
    Voor velen een welbekend platform voor inspiratie. Van recepten tot interieur en van quotes tot vakanties. Op Pinterest heb ik vooral gezocht naar ‘Englisch cottage interior’ en ‘French cottage interior’. Op een of andere manier hebben die Engelsen en Fransen dat nonchalante, knusse en elegante goed onder de knie in hun cottages. Veel keukeninspiratie heb ik hier vandaan gehaald, zie hieronder een paar van mijn pins.
  • Instagram
    Via Instagram heb ik een aantal ontzettend mooie interieuraccounts gevonden, die ik nu ook op de voet blijf volgen! Ook hierin kijk ik veelal naar buitenlandse accounts (Engels, Australisch, Amerikaans), maar her en der ook naar een Nederlands interieuraccount. Veelal mensen met een eigen interieurbedrijf. Het leuke daaraan is dat ze ook vaak tutorials maken voor Instagram, waarin ze uitleg geven over hun interieurkeuzes. Ik volg Steve Cordony met zijn prachtige Australische farm, Lauren Caisley voor haar oog voor kleuren en gezelligheid, Kringloop Juweeltjes om te zien wat voor potentie tweedehands artikelen hebben en Studio McGee voor hun rustige en mooie visie op inrichting. Hieronder een kijkje op hun profielen: Steve Cordony (linksboven), Lauren Caisley (rechtsboven), Kringloop juweeltjes (linksonder) en Studio McGee (rechtsonder).
  • Netflix
    Ja, tegenwoordig is Netflix ook een bron van inspiratie voor mij als het gaat om interieur. Op Netflix staan een aantal shows die je meenemen in de wereld van interieur styling. Als eerste wil ik noemen: Dream Home Makeover. In deze serie met twee seizoenen laat Shea McGee zien hoe zij huizen een makeover geeft. McGee volg ik inderdaad ook op Instagram, in deze serie zie je hoe Shea haar keuzes maakt en hoe zij een ontzettend goed oog heeft voor stijl. Ik moet bekennen dat ik beide seizoenen al meerdere keren heb gekeken. Dan is er de serie Interior Design Masters; een wedstrijd programma tussen interieur stylisten. Oké, de een brengt het er beter af dan de ander, maar het helpt je om te zien hoe dezelfde ruimtes er heel verschillend uit kunnen zien met een andere styling. Tiny Houses hebben een plekje in mijn hart; ze zijn leuk, schattig (alles moet klein) en staan vaak midden in de natuur. Helaas is dat laatste niet goed mogelijk in Nederland, daarom laat ik de Tiny Houses nog even aan mij voorbij gaan. Maar de serie Tiny House Nation heb ik helemaal afgekeken. Het leuke aan deze Tiny House serie is dat ze de mogelijkheden laten zien van kleine ruimtes. Slimme oplossingen die er vaak ook nog goed uitzien, wat wil je nog meer? En dan als laatste Netflixserie, zeker goed om te kijken als je wat meer rust wilt hebben in je kasten: Get Organised. De dames nemen opbergplekken (garderobes, kledingkasten, keukens, voorraadkasten) helemaal onder handen en leveren het perfect georganiseerd weer af. Dit kan een grote impact hebben op je opbergruimtes en je leefruimtes, daarom vind ik deze serie het benoemen waard in dit rijtje.
  • Je eigen fantasie
    Last but not least; vergeet vooral je eigen fantasie niet! Het wordt jouw nieuwe interieur, dus laat jouw visie er vooral op los! Als iets nog niet door stylisten is vormgegeven op een manier die jou aanspreekt, wil dat niet zeggen dat jouw manier niet mooi is. Ik laat mij bijvoorbeeld ook leiden door het gevoel wat ik wil hebben als ik in een ruimte ben. Ik bedenk van te voren wat voor gevoel ik wil hebben bij een ruimte en pluk van verschillende inspiratiebronnen de verschillende items die daarbij passen. In mijn eigen fantasie maak ik van die verschillende items de ruimte zoals ik die voor ogen zie. Soms duurt het even voordat ik alles wat ik zou willen hebben in die ruimt bij elkaar heb gevonden, soms verandert die visie ook tussentijds. Deze manier van werken geeft mij de zekerheid dat het interieur echt helemaal mijn smaak is en daarmee ook duurzaam.

Online tools

Ik heb jullie ook online tools beloofd! Ik ben al maanden bezig met plannen voor mijn nieuwe huis. En zonder printer en zonder technisch-tekenen-skills is het toch wel handig om daar wat online hulpmiddelen bij te gebruiken. Voor online moodboards gebruik ik Adobe Spark en om de inrichting te verwezenlijken en te kijken of alles past zoals ik het in mijn hoofd heb, gebruik ik Floorplanner.

Hebben jullie nog goede tips voor interieurinspiratie of online tools? Let me know! Ik lees het graag in de comments!

Stille wateren

Binnenvetters, denkers, zwijgzame types, verlegen mensen, ofwel, de niet-makkelijke praters en de lastig te peilen personen. Ik denk dat iedereen wel mensen in z’n omgeving kent die minder praten. Ik ben er zelf een. En omdat ik zo vaak te horen kreeg dat ik te verlegen was of te weinig praatte, lijkt het mij goed om een inkijkje te geven in mijn gedachten. Wie weet helpt het om meer inzicht te krijgen in de binnenvetters die dicht bij jou staan.

Van de opsomming in de eerste regel ben ik alles wel een keer, maar over het algemeen niet allemaal tegelijk. Het hangt af van de situatie hoe ik reageer. Als ik echt vanuit mijzelf spreek dan ben ik bij mensen die ik goed ken (familie, vrienden die ik al lang ken, hechte collega’s) een open persoon. Ik zeg wat er in mij opkomt en ik verberg mijn emoties niet. Als ik mensen minder goed ken, dan laat ik minder van mijzelf zien en praat ik ook minder. Als ik mensen helemaal niet ken dan praat ik het liefst niet en kijk ik in stilte de kat uit de boom. Maar soms is het handig om wél te kunnen praten (bijvoorbeeld in werksituaties); dat heb ik door de jaren heen dan ook geleerd. Nog steeds ben ik in een nieuwe situatie niet de grootste prater, maar ik kan mijn woordje dan wel klaar hebben.

Ja, het is soms lastig om een stiller persoon te zijn. De wereld is ingericht op mensen die graag praten en niet over zich heen laten lopen. Het is soms lastig om niet te durven zeggen wat je eigenlijk wil zeggen of om niet goed onder woorden te kunnen brengen wat je voelt. Maar goed, een flapuit zijn, is ook niet altijd ideaal!

Ik heb daarom wat inzichten die ik heb opgedaan op een rijtje gezet, die kunnen helpen om een stiller persoon beter te begrijpen en waarderen:

Iemand die stiller is verwerkt vaak op een andere manier informatie
Iemand die stiller is neemt automatisch meer tijd om informatie te verwerken en een plekje te geven. In plaats van meteen door te gaan naar het maken van een beslissing weegt deze persoon voor- en nadelen tegen elkaar af. Iemand anders doet dit wellicht alleen bij ‘grote beslissingen’, maar voor de binnenvetters kan dit al bij iets heel simpels gelden. Ook omdat de binnenvetter al nadenkt over de beslissingen die als gevolg van de eerste beslissing nog zullen komen. Maar op zijn tijd zal ook de stiller persoon zeggen wat er op het hart ligt of een beslissing nemen; just don’t push it.

Je hoeft niet altijd te praten om iets te verwerken
Hoe vaak heb ik niet gehoord dat het goed is om ergens over te praten. Terwijl het voor mij juist de hel lijkt om over van alles te moeten praten! Je hoeft niet ergens over te praten om het te verwerken. In het algemeen hebben mensen een onderwaardering voor het gevoel. Het ‘doorvoelen’ van iets kan soms beter werken dan er meteen over te praten. Heb je iets vervelends meegemaakt of juist iets heel moois; dan is er niets mis mee om bij jezelf na te gaan wat je voelt en ruimte te geven aan je gevoel (‘alles mag er zijn’). Door eerst te voelen kom je meer over jezelf te weten, is mijn ervaring. En ja, soms is het praten erover ook goed! Maar die optie hoeft niet altijd als eerste aan de beurt te zijn en het is ook niet altijd de best optie.

Sommige dingen gaan je niks aan
De verwachting dat je alles moet delen met mensen die dicht bij je staan, geldt niet voor iedereen. We gaan allemaal op ons eigen pad door het leven. De een is met partner en de ander zonder partner, of eerst het een en dan het ander. Maar ook met partner is het nog steeds jouw eigen leven. Voor sommige mensen (de mensen die makkelijk praten) klinkt dit misschien hard, maar sommige dingen gaan een ander gewoon niks aan. Iets wat van mij is, hoef ik niet per se te delen. Ik deel het wel als ik daar de behoefte toe voel.

Het lastig kunnen peilen heeft een reden
Ik krijg nogal eens de opmerking dat ik lastig te peilen ben. Terwijl ik dit opschrijf moet ik er even om lachen. Want de simpele reden hierachter is, dat ik het zelf vaak ook nog niet weet! Dit heeft te maken met het eerdere punt van informatie verwerken. Als ik iets net gehoord heb, dan ben ik nog niet te peilen, want ik weet zelf nog niet hoe ik er over denk. Dan zitten mensen te turen of ze iets van een positieve of negatieve reactie krijgen. Maar die komt niet altijd direct, omdat ik zelf nog aan het nadenken ben of het positief of negatief is. Dus dat antwoord laat gewoon nog even op zich wachten. Er is niks mis met een reactie die wat later komt, dat haalt vaak ook de eerste en vaak heftigste emoties er af.

Tips voor het omgaan met een stiller persoon

Geef ze tijd om op te warmen
Laat een stiller persoon gewoon lekker stil zijn. Ze komen echt wel met een praatje als ze daar zin in hebben of het nut ervan inzien.

Creëer ruimte in een gesprek
Ben je echt benieuwd naar wat er omgaat in het hoofd van die stillere persoon, zorg dan dat er af en toe stiltes vallen in een gesprek en vraag op een rustig moment die persoon om input. Die ander ziet vaak het nut niet van meepraten in een gesprek waarin van alles door elkaar heen wordt gezegd of waarin het praten steeds harder gaat. Als er rust en ruimte is in het gesprek en ze voelen dat hun inbreng gewaardeerd wordt zijn ze veel eerder geneigd om iets te zeggen.

Bedenk een activiteit die niet gefocust is op verbale communicatie
Doe iets creatiefs of iets actiefs waarbij je niet de hele tijd hoeft te praten, maar gewoon samen iets meemaakt of onderneemt. De opwarmperiode van een stiller persoon vindt vaak plaats door te kijken hoe een ander ergens mee omgaat. Onderneem gewoon iets leuks met elkaar en verwacht niet dat de ander altijd maar zin heeft om te praten.

‘Stille wateren hebben diepe gronden’
Als hekkensluiter het gezegde ‘stille wateren hebben diepe gronden’. Je kunt er gerust vanuit gaan dat een stiller persoon vaak dieper nadenkt en ook dieper voelt (al hebben ze dit laatste niet altijd zelf door). Als je een diepgaand gesprek wilt, is een stiller persoon vaak een goede gesprekspartner!

Nieuwe hobby?

In deze coronajaren (ik ga al in meervoud praten) valt er veel weg uit ons gewone leven. Zelfs voor iemand als ik, die prima een week doorkomt zonder iemand te spreken, wordt het steeds lastiger om iets nieuws te verzinnen om te doen. Veel gewone hobby’s vallen weg omdat de coronamaatregelen ze niet toelaten. Ik speel graag volleybal, maar groeps- en binnensporten mogen niet plaatsvinden. Afspreken met vrienden en familie is ingewikkeld geworden, omdat je maar met één iemand thuis mag afspreken of een wandeling kan maken. Ergens een hapje eten, shoppen of een filmpje pakken zit er niet in. Daarom was een van mijn cadeaus aan mijzelf voor kerst: een mogelijke nieuwe hobby!

Ik heb een canvas besteld, verftubes en een setje kwasten. Na de kerstdagen heb ik alles klaargelegd en ben ik gaan spitten in de fotogalerij op mijn telefoon, op zoek naar een foto die ik na kon schilderen. Ik kwam uit bij een foto die ik gemaakt heb toen ik wegreed van Florence en nog één keer omkeek naar de stad. Op de foto zie je het mooie Florence in het dal liggen, omringd door groen en heuvels.

Laat ik voorop stellen dat ik nooit eerder heb geschilderd (behalve dan in de lessen handenarbeid op school), en ik geen natuurtalent ben op het gebied van tekenen of schilderen! Maar ik dacht ‘kan mij wat schelen, ik heb er zin in dus ik ga het doen’ en ik dacht aan de welbekende uitspraak van Pipi Langkous ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’. Kijk mee met het proces:

Het is duidelijk dat ik niet de nieuwe Rembrandt ben, maar ik heb mij avonden lang vermaakt zonder TV, series of sociale media. En ik ben best blij met het eindresultaat!

Hebben jullie ook nieuwe hobby’s ontdekt in het coronatijdperk? Ik laat me graag inspireren door jullie! Laat het achter in de comments 🙂

Snowday

Wat doe je al het sneeuwt in Nederland? Precies: een dagje SNEEUWVRIJ! Ik ben een van de eersten die buiten staat als het sneeuwt. Ik vind het een van de weinige leuke winterse dingen (kerst staat ook op die lijst). Ik kleed me goed aan voor een wandeling door de stad en maak naar hartenlust foto’s. Als het pak sneeuw dik genoeg is dan steek mezelf in wintersportkleding en dan is het helemaal ‘game on’! Met de slee op stap naar een helling! Even terug naar de kinderlijke pleziertjes van het leven; wat is een fijne helling en met hoeveel pas je op een slee? In een treintje naar beneden om vervolgens allemaal over elkaar heen te duikelen. Het zijn soms de simpele dingen in het leven die je ontzettend veel plezier geven. Kijk mee met mijn sneeuwvrije dag!

Introvert en politiek?

Uiteindelijk is dat waar politiek om gaat; hoe we met elkaar samen leven in dit land met al die verschillende meningen en levensovertuigingen.

Ik ben vanuit mijzelf geen grote prater, nooit geweest en zal ik ook niet worden. Mensen kijken soms dan ook raar op als ze te weten komen dat ik mij met politiek bezig houd. Ergens snap ik dat ook wel want de politiek (zoals we het nu kennen) is vooral weggelegd voor mensen die graag debatteren. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat mensen die niet graag praten geen invloed willen hebben op hoe het in Nederland gaat.

Ik vind het interessant om te zien hoe ons land georganiseerd is, hoe de samenleving samenwerkt. Alle inwoners van Nederland dragen op de een of andere manier bij aan onze samenleving door hier te werken en te wonen. We leven in een democratie en iedereen boven de 18 jaar heeft zeggenschap over wie ons land bestuurt. We leven in een land dat (gelukkig!) geen dictatuur of burgeroorlogen kent sinds de Tweede Wereldoorlog. Als je bedenkt dat we met 17 miljoen mensen op dit kleine stukje wereld wonen, doen we dat best op een beschaafde manier! Uiteindelijk is dat waar de politiek om gaat: hoe we met elkaar samen leven in dit land met al die verschillende meningen en levensovertuigingen.

Hoewel ik blij dat we redelijk beschaafd met elkaar omgaan merk ik ook dat het politieke systeem in Nederland niet is meegegroeid met de ontwikkeling die in de samenleving heeft plaatsgevonden. Even wat achtergrond informatie hierover: ons politieke systeem stamt uit het jaar 1848 en heeft sindsdien nauwelijks een update gehad. Sinds die tijd is ons land (eigenlijk de hele wereld) echter wel veel veranderd. In de vorige eeuw was er bijvoorbeeld nog sprake van verzuiling; de samenleving was verdeeld in een paar groepen, zoals de socialisten, de liberalen en de conservatieven. In de tijd waarin we nu leven herkennen de meeste mensen zich niet meer in die zuilen, mensen zijn losser gekomen van die ideologieën en bepalen meer per thema wat ze ergens van vinden. Daarnaast worden we tegenwoordig ook beter opgeleid en hebben we meer toegang tot kennis door de opkomst van internet.

Ik zou het mooi vinden als de kennis en kunde die door de jaren heen in de samenleving is opgebouwd meer gebruikt zou worden in de politiek. Zodat we echt met elkaar beslissen hoe we samenleven in dit land en dit niet alleen overlaten aan politiek ambitieuze mensen. Dat jij en ik (en iedereen die dit wil) mee kunnen praten over onderwerpen die ons aan het hart liggen, zonder dat we daarvoor echt zitting hoeven te hebben in de Tweede Kamer. Ik denk (en weet) dat hier voldoende mogelijkheden voor zijn, door gewoon met elkaar in gesprek te gaan of met behulp van technologie (via apps bijvoorbeeld). Gewoon ieder zoals hij of zij is, zonder dat daar een politieke kleur aan gegeven hoeft te worden. Ik hou mij bezig met politiek om dit stukje bij beetje te realiseren. Zodat we echt samen kunnen beslissen over hoe wij samenleven in ons land.

Buiten de lijntjes kleuren

“Steeds meer kom ik er achter dat buiten de lijntjes kleuren de krachtigste vorm van creativiteit is”

Ik dacht altijd dat creativiteit iets was voor een bepaald soort mens; je hebt het of je hebt het niet. En dat het gelinkt was aan de talenten die je hebt; of je goed kunt schilderen of tekenen of een artistieke blik hebt. Maar deze gedachtegang is het afgelopen jaar compleet veranderd voor mij.

Ik ben van jongs af aan al een manusje van alles; niet heel briljant in één ding, maar best redelijk in organisatorische taken. Een goede mavo-leerling en gemiddelde havo-leerling (ik heb na de mavo er nog 2 jaar aan vastgeplakt om mijn havo-diploma te halen, ik wist toch nog niet wat ik verder wilde doen).

Ik ben opgegroeid met veel kinderen om mijn heen, broers en zussen die kinderen kregen en oppasadressen als bijverdienste. Dus ik dacht dat pedagogiek wel een opleiding voor mij zou zijn, maar dat hield ik nog geen jaar vol. Pedagogiek richt zich veelal op problemen en dat sprak mij niet zo aan. En daarnaast kwam ik er achter dat kinderen (uitzonderingen daargelaten) voor mij leuk zijn zolang het maar een paar uur op een dag is; en dan liever ook niet elke dag. Ik ben toen een jaar gaan werken in verschillende baantjes; een verzekeringskantoor, administratie bij een bouwbedrijf en zelfs als au-pair in Noorwegen.

Ook in mijn vrijetijd wisten mensen mij te vinden als manusje van alles. Ik werd voor 101 dingen gevraagd; liedjes leren aan kinderen, helpen in een groepskeuken of vrijwilligers regelen voor klusjes. Toen ik merkte dat dit organisatorische werk me wel makkelijk af ging, dacht ik daarin mijn ‘talent’ te hebben gevonden. Zo ontstond het plan hierin een korte opleiding te doen en bijpassend werk te zoeken. Na deze opleiding werd ik secretaresse voor een burgemeester. Hartstikke interessant zolang alles nog nieuw was, maar toen ik alles daarin gezien en geleerd had, wilde ik toch door naar een voor mij meer uitdagende baan. Maar omdat je in een overheidsorganisatie niet zomaar kunt doorgroeien zonder de juiste opleidingspapieren, ging ik weer een opleiding doen. Een bachelor bestuurskunde dit keer.

Ik weet niet of je het tussen de regels door leest, maar alles wat ik tot dit moment heb gedaan is binnen de lijntjes kleuren. Doen wat van je verwacht wordt…. het kwam niet eens in me op om iets anders te doen.

Ik ben nu 28 en die lijntjes waar ik binnen ‘moet’ kleuren beginnen me steeds meer te irriteren. De manier waarop ik stukken moet schrijven voor mijn werk en opleiding, de indeling van een werkdag/week, de insteek van ‘zo gaat het nou eenmaal in de wereld’. Die lijntjes passen niet (meer) bij mij. Wil ik iets anders, dan moet ik buiten die lijntjes gaan kleuren om te ontdekken wat wel bij mij past. Want binnen die lijntjes ga ik het niet vinden.

Ik denk tegenwoordig aan een baan die alleen nog in mijn dromen bestaat. Een baan waar ik mijzelf helemaal in kwijt kan en waar lijntjes niet meer bestaan óf alleen bestaan om er doorheen te kleuren. Die baan kan ik alleen vinden door mij niets aan te trekken van de lijntjes van de wereld en daar te kleuren waar mijn gevoel mij heen wijst. Steeds meer kom ik er achter dat buiten de lijntjes kleuren de krachtigste vorm van creativiteit is en dat het dus ook voor mij weggelegd is.

Mijn eerste koopwoning!

Jaja, 28 jaar en ik kan mijn eerste koopwoning kopen. Ik heb de afgelopen 3 jaar in een kleine huurwoning gewoond, een woonstudio van ongeveer 35 m2. Ik heb 5 jaar een steady job waarmee ik een modaal inkomen verdien. Maar ook met deze achtergrond is het lastig om je eerste koopwoning te kopen. Want met de huizenmarkt zoals die nu is moet je er als de kippen bij zijn om in aanmerking te komen voor alleen al de bezichtiging. En daarnaast worden je kansen om een huis te financieren beperkt door je studieschuld en het eigen geld dat je in moet leggen.

Ik ben niet opgegroeid in een gezin waar sparen hoog op de prioriteitenlijst stond; het weggeven van je geld werd juist gestimuleerd. Dus ik ging uit huis zonder spaargeld en met een studieschuld. But all is not lost…., met die steady job en een duidelijk doel voor ogen (dat eigen huis) heb ik een groot deel van het benodigde eigen geld bij elkaar gespaard in een paar jaar. En met hulp van mijn broer (die moet je dan ook maar net hebben) lukt het me om de boel rond te krijgen.

Ondanks die krappe woningmarkt en het financiële aspect is het me toch gelukt om een woning te vinden, na anderhalf jaar op Funda rond te struinen 🙂 Dan heb ik het niet over een groot huis hoor, ik koop gewoon een appartement van 66 m2. Ik heb ook niet veel nodig. Ik woon alleen en hecht niet zoveel waarde aan een zee van ruimte, zolang het maar mijn ruimte is. Eerlijk gezegd zou ik ook blij zijn met een Tinyhouse, maar dan wel ergens in de natuur en dat is niet erg realistisch in Nederland. Maar hoe is het mij gelukt? Ik zet wat tips voor je op een rijtje:

De Funda-app op je telefoon installeren

Ik zat dagelijks op de Funda-app en had meldingen ingeschakeld voor mijn zoekgebied en prijsrange. Direct als ik een melding kreeg voor een huis en het sprak mij enigszins aan (ik had een paar punten waar ik naar keek, die lees je verderop) reageerde ik met een kort berichtje met een verzoek tot bezichtiging.

Reageer snel op nieuwe woningen

Via de Funda-app kun je makkelijk reageren met het verzoek tot een bezichtiging. Ik reageerde vaak in de eerste paar uur. In dat berichtje benoemde ik dat ik interesse had en dat ik graag zou willen komen kijken. Ook noemde ik dat zij van hun een voorstel voor datum en tijd mochten doen. Ze krijgen namelijk al gauw tientallen verzoeken voor bezichtigingen binnen en vaak hebben ze maar een paar dagen waarin ze die bezichtigingen moeten plannen, dus wees niet te kieskeurig voor een datum en tijdstip. Voor jou staat er zo een ander.

Zorg dat je weet wat je kunt bieden

Je kunt via websites van banken en andere hypotheekverstrekkers vaak een snel-test doen voor jouw maximale hypotheek, lekker makkelijk en snel. Maar ik moet zeggen dat ik daar niet zo vrolijk van werd, het bedrag was toch lager dan ik hoopte en ik wist niet zeker of dit nou echt juist was. Dus ik heb gezocht op google naar een hypotheekadviseur. Bij mij kwam als eerste de Hypotheekshop voorbij, die hadden ook nog eens lekker dichtbij een kantoor, dus daar heb ik een afspraak gemaakt. Tijdens die eerste afspraak hebben zij een schatting gemaakt voor welk bedrag ik nu echt een hypotheek kon krijgen. En ja, dat viel hoger uit dan via de snel-testen op de websites van banken. Een hypotheekadviseur kan namelijk hypotheken van veel verschillende banken met elkaar vergelijken, ze kunnen dus precies de juiste kiezen die op dat moment voor jou het voordeligst is en waar je het meest kunt lenen. Ook wisten ze mij te vertellen over de starterslening in mijn woonplaats (hier vertel ik je zo meer over), waardoor mijn budget weer wat groter werd. Ja, een hypotheekadviseur kost geld, maar vaak is het eerste gesprek gratis én betaal je hun pas echt als je ook daadwerkelijk een huis koopt.

Je wensenlijstje

Kijk eens goed naar je wensenlijstje, want misschien staan daar toch net iets te hoog gegrepen wensen op. Mijn niet al te uitgebreide wensenlijstje is door die zoektocht van anderhalf jaar best geslonken, ik begon met:

  • Een ruimere slaapkamer
  • Een extra kamer (voor kledingkasten/werkplek/creatieve ruimte)
  • Een keuken met keukenapparatuur aanwezig en ruimte om te koken en bakken
  • Een woonkamer met ruimte voor een zitje en een eettafel

De extra kamer verdween al snel uit de lijst, en de rest werd ook aangepast:

  • Een slaapkamer waar een kledingkast in past en waarin ik normaal uit bed kan stappen (mijn huidige bed staat tussen 3 muren dus ik schuif via het voeteneind in en uit en mijn kledingkast staat in mijn woonkamer)
  • Een keuken met meer ruimte dan ik nu heb (ik heb nu nog geen meter aan aanrechtblad en alle potjes en pannen staan op zo’n manier opgestapeld in de kastjes dat alles net past, maar alleen met deze manier van opstapelen)
  • Ergens ruimte voor een tafel (zeker met het thuiswerken word ik gek zonder normale tafel!)

Ik heb mijn zoekgebied op Funda best ruim gezet. Door bij bezichtigingen met het openbaar vervoer te reizen (ik heb geen auto) wist ik ook meteen of die afstand te doen was voor de reistijd naar mijn werk.

De starterslening

Kijk of de plaats waar jij woont of wilt gaan wonen een starterslening aanbiedt. Elke gemeente heeft eigen regels voor de starterslening dus kijk daar goed naar, vaak is het namelijk vereist dat je al een paar in die gemeente ingeschreven staat. Laat je hypotheekadviseur ook goed kijken naar de kleine lettertjes voor deze starterslening. Bij mij was er bijvoorbeeld een regel over erfpacht waardoor ik toch geen starterslening kon krijgen (na wel het hele proces te hebben doorlopen). Of jouw gemeente een starterslening aanbiedt kun je vinden op https://www.svn.nl/ en via de website van de gemeente.

Een schenkingsovereenkomst

Kun je het geld wat je zelf in moet leggen niet bij elkaar krijgen? Dan is een schenkingsovereenkomst wellicht een optie. Een schenkingsovereenkomst kun je aangaan met iemand die garant wil staan voor een bepaald bedrag; vaak is dit familie. Met een schenkingsovereenkomst kun je bijvoorbeeld een periode overbruggen waarin je al wel een handtekening hebt gezet op het voorlopige koopcontract, maar de overdrachtsdatum pas over een bepaalde periode is. Ik heb zelf in december de koop voor het huis afgerond, terwijl ik nog niet zelf al het eigen geld bij elkaar had. Dit heb ik opgelost met een schenkingsovereenkomst (iemand staat garant voor het bedrag wat ik nog niet had), waardoor de hypotheekverstrekker zeker weet dat het bedrag wel rond komt. De echte overdrachtsdatum van het huis is pas in april, ik heb dus tot april om de rest van het eigen geld bij elkaar te sparen. Mocht dit niet lukken, staat mijn broer garant voor het resterende bedrag (wat ik dan weer aan hem terugbetaal als ik het heb). Meestal heeft een hypotheekadviseur een standaard schenkingsovereenkomst liggen die je zo kunt overnemen.

Ik hoop dat deze tips je iets verder helpen! Mocht je nog vragen hebben over een van de tips stel ze dan in de comments. Voor mij is het gelukt en ik kijk ontzettend uit naar het wonen in mijn nieuwe appartement!