Solo Reizen -Normandië


Mijn solo reizen – Sardinië, Toscane en Normandië

Als ik vroeger aan vakantie dacht, dan was meestal een van de eerste gedachten ‘met wie ga ik?’. Ik heb geen relatie, dus dan komt het al snel neer op zussen of vriendinnen. Hartstikke leuk als dat kan, maar zij hebben vaak wel een relatie. Wat dan…? Ik wil mij niet laten tegenhouden omdat ik dan iets alleen zou moeten doen. Dus dan maar alleen op reis! Ik heb inmiddels al een aantal solo-vakanties gehad en ik moet zeggen dat ik het heerlijk vind! Nu ben ik best zelfstandig, maar aan de andere kant ook verlegen en maak niet makkelijk een praatje met iemand die ik niet ken. Dus mijn eerste solo-vakanties gingen niet zonder slag of stoot. Ik neem je mee op drie van mijn solo-vakanties naar Sardinië, Toscane en Normandië.

Normandië

Van Frankrijk wil ik elke streek een keer apart bezoeken. Volgens mij heeft elke streek zijn eigen charme. Ik ben eerder wel eens met familie in het departement Haute-Savoie geweest in de zomer, en in hetzelfde gebied ook eens op wintersportvakantie. Het is een prachtig berggebied aan het meer van Genève. Maar verder heb ik nog niet de kans gehad om het landschap van Frankrijk te ontdekken. Daarom ben ik maar gewoon willekeurig begonnen met een streek en hoop ik er steeds meer te kunnen ontdekken. Deze reis in augustus ging naar Normandië. Van te voren ben ik op booking.com goed wezen rondstruinen naar pittoreske verblijfplaatsen. Ik neem jullie mee langs de route die ik heb gevolgd en de hotels waar ik ben verbleven.

Ik nam de Thalys naar Parijs en daar stapte ik over op de trein naar Rouen. In Rouen nam ik een huurauto om deze week mee rond te rijden. Ik reed meteen door naar de kust, naar het plaatsje Étretat. Langs de kustlijn zijn een aantal plaatsen te bezoeken in Normandië zoals Fécamp en Le Havre, maar Étretat sprak mij aan omdat het een kleiner (rustiger) plaatsje is en ik een veelbelovend hotel had gevonden. Rijdend op de toegangsweg naar Étretat krijg ik zo’n ontzettend vakantiegevoel! Ik reed vanaf een heuvel naar het dorpje dat iets lager ligt aan het water en aan de beide zijden van het dorpje zijn steile krijtrotsen die wit afsteken tegen de blauwe lucht. Het hotel (Les Tilleuls Etretat) dat ik voor deze eerste overnachting had gekozen was (voor mijn doen) duur, maar het sloot zo goed aan bij mijn wensen dat ik het het proberen waard vond. Ik was iets eerder op locatie dan afgesproken dus ik kon nog niet inchecken, wel kon ik de auto kwijt op de privé parkeerplaats. Het was lekker weer dus ik ging alvast richting strand. Ik ben die middag meteen het eerste (letterlijke) hoogtepunt gaan bekijken: La Falaise d’Amont. Het is even klimmen, vanaf het strand via een trap in de rotsen, maar je hebt boven een prachtig uitzicht over het dorpje, de zee en de krijtrotsen.

Na een paar uurtjes kon ik inchecken in het hotel. Dit hotel heb ik gekozen om mij in de Franse stemming te krijgen; het interieur en exterieur is helemaal in Franse stijl en beide zagen er mooi uit op de foto’s. Ik liep naar het hotel en werd vriendelijk ontvangen door een van de vrouwen die er werkt. Ik spreek geen Frans (alleen wat basic woordjes als ‘merci, bonjour, au-revoir, croissant en jus d’orange’) en de medewerkster sprak niet veel Engels, maar we kwamen er uit samen. Ze leidde me door de tuin aan de achterkant van het hotel en naar de receptie. Na het inchecken kon ik mijn kamer en de rest van het hotel bekijken.

Ik kijk mijn ogen uit, elke kamer en elk hoekje is tot in de puntjes verzorgd. Het is perfect onderhouden, maar tot zo’n niveau dat het allemaal huiselijk blijft en het de Franse elegantie behoudt. Ik vermaak mij de rest van de middag in het hotel. ’s Avonds ga ik een hapje eten in het centrum van het dorpje, een paar straten van het hotel verwijderd. Een kleine ontdekking: in Frankrijk hebben ze veel lekkerdere vegaburgers dan in Nederland. Ik wandel die avond door het dorpje in een warm avond zonnetje en haal mijn hart op in de rustige mooie wijkjes.

De volgende dag krijg ik een ontbijt op de het balkon van mijn kamer, geserveerd in een picknickmand en voorzien van alles wat nodig is. Ik zit een uurtje te genieten van mijn ontbijt, het zonnetje en mijn boek. Ik besluit die ochtend de Jardins d’Étretat te gaan bekijken, de tuinen van Étretat. De tuinen zijn leuk om te bekijken, maar na een uurtje heb ik het wel gezien. Vanaf de tuinen heb je wel weer mooi uitzicht over het dorpje en het strand.

Ik besluit door te rijden naar mijn volgende hotel (Les Hauts d’Etretat), dit hotel is iets verder van Étretat af maar daardoor ook betaalbaarder. Van buiten is het een oude Franse boerderij, van binnen is het netjes gerestaureerd en zijn er ruime koele kamers gemaakt. Op het grasveld voor mijn kamer staan een paar zonnebedjes en daar maak ik graag gebruik van; ik neem de tijd om lekker te zonnen. Een paar uur in het zonnetje liggen vind ik heerlijk, maar dan is het ook weer tijd voor wat anders. Dus met goede moed ga ik op wandeltocht door het heuvellandschap, op aanwijzing van de eigenaar loop ik richting de kust. Als ik ergens wel van geniet is het groen heuvel landschap, ik kan mijn hart weer ophalen. Na ongeveer 10 kilometer lopen kom ik aan de rand van Étretat bij een restaurant met prachtig uitzicht op de zee (en het dorpje), waar ik neerplof. Ik eet een hapje in Étretat en loop weer terug naar het hotel.

De volgende dag vertrek ik naar een andere hoek van Normandië, ik ga naar Honfleur en een landgoed langs de Seine. Ik heb 2 overnachtingen geboekt op het landgoed Le Clos du Phare. Maar voordat ik naar het landgoed ga neem ik een omweg via Honfleur. Honfleur is een schilderachtig havenstadje bij de monding van de Seine in de zee. Het stadje is knus, maar ook druk. De tempratuur loopt deze dag op tot 30 graden dus ik zoek afkoeling in een kerkje en eet een ijsje in het haventje, voordat ik doorrijd naar de heuvels en bossen waar het iets koeler is. Voordat ik naar het landgoed ga stop ik bij een ‘weg’restaurantje. Ik vind het in een piepklein dorpje door een bordje langs de weg. Ik heb zin in een verkoelende drank dus ik stop om te kijken of het wat is. Het is me al een paar keer overkomen dat je je afvraagt waar je terechtkomt; een smal steegje, een verlaten weg, een poortje; maar ook deze keer stelt het niet teleur! Ik kom via een oprit en een poort achter een rij huizen uit waar een heerlijk rustig terras is met vrolijke parasols en een mooi uitzicht over de vallei en de Seine in de verte. Er is op straat bijna niemand te bekennen, maar het terrasje is gezellig druk. Na een koude ijsthee rijd ik verder naar het landgoed. Daar aangekomen krijg ik de sleutel van mijn kamer en zoek ik het zwembad op! Ik verblijf twee nachten op dit landgoed en het zwembad is echt perfect met de hittegolf die gaande is.

Ik vermaak mij twee dagen aan het zwembad en in het zonnetje. ’s Avonds ga ik een keer eten bij het ‘weg’restaurantje wat ik eerder heb bezocht en eet ik een keer pizza bij een rondreizende pizzafoodtruck (op een avond dat hij in een dorpje iets verderop staat). Ik geniet van de heuvels, de velden, de kleine dorpjes en de bossen. Ik ben, voordat ik op reis ging, begonnen aan de serie ‘de zeven zussen’ en die boeken lig ik te lezen in het zonnetje. Voordat ik terug ga naar Rouen om de auto in te leveren en op de trein te stappen, maak ik nog een tussenstop bij de Abbaye de Jumièges een imposante ruïne van een abdijkerk. Je kunt zelf over het terrein en door de ruïne lopen en het is een prachtige plek voor foto’s.

Deze week in Normandië was een heerlijke (en warme) vakantie! Dichtbij huis en met de trein goed bereikbaar, is het zeker een aanrader voor een korte (solo)vakantie. À bientôt France!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s